Ładowanie samochodu elektrycznego to nie tylko wpięcie wtyczki. Ważne jest, jakim prądem się ładuje, z jaką mocą i jakim złączem, a to wszystko wpływa na czas postoju. Poniżej wyjaśniamy podstawy.
AC i DC: gdzie następuje zamiana prądu
Bateria trakcyjna przyjmuje prąd stały (DC), a z sieci płynie prąd przemienny (AC). Przy ładowaniu AC, z gniazdka lub z wallboxa (stacji domowej) albo z publicznej ładowarki AC, prąd zamienia na stały ładowarka pokładowa w aucie, więc jej moc ogranicza szybkość ładowania. Przy ładowaniu DC na szybkich stacjach zamiana odbywa się w samej stacji, a prąd stały trafia do baterii z pominięciem ładowarki pokładowej.
Moc ładowania podaje się w kilowatach (kW), a energię w kilowatogodzinach (kWh). Orientacyjnie: publiczne ładowarki AC mają zwykle do 22 kW, a stacje DC od 50 do ponad 350 kW. Realna moc to najniższa z trzech wartości: możliwości stacji, możliwości kabla i możliwości auta (jego ładowarki pokładowej lub układu DC).
Złącza w Europie
- Type 2 (Mennekes): standardowe złącze do ładowania AC, wymagane w publicznych punktach ładowania w UE.
- CCS Combo 2: złącze Type 2 z dodatkowymi stykami prądu stałego. Służy do szybkiego ładowania DC i jest standardem dla publicznych stacji DC w UE.
- CHAdeMO: japoński standard DC. W Europie był spotykany na stacjach 50 kW, ale jego znaczenie maleje, bo producenci montują w autach złącze CCS.
Część starszych aut, na przykład Nissan Leaf, ma gniazdo CHAdeMO, więc przed trasą warto sprawdzić, jakie stacje je obsługują. Gniazdo w Twoim aucie sprawdzisz w instrukcji lub przy porcie ładowania.
Krzywa ładowania i kultura na stacji
Moc ładowania nie jest stała. Przy niskim poziomie naładowania baterii auto przyjmuje najwięcej energii, a po przekroczeniu około 80 proc. moc wyraźnie spada, żeby chronić ogniwa. Według EPA ładowanie powyżej 80 proc. może wydłużyć czas ładowania w skrajnych przypadkach nawet dwukrotnie. Dlatego w trasie zwykle opłaca się ładować od niskiego poziomu do 80 proc. i jechać dalej, a nie czekać na 100 proc.
Przykład poglądowy, nie dane konkretnego auta: do uzupełnienia 70 proc. baterii o pojemności 60 kWh (z 10 do 80 proc.) potrzeba około 42 kWh. Przy stałych 11 kW na ładowarce AC trwałoby to około 4 godzin, a przy średnich 100 kW na stacji DC około 25 minut. W praktyce moc zmienia się w trakcie ładowania, a część energii ginie jako straty.
Zasady dobrego zachowania na stacji są proste: po zakończeniu ładowania odjedź, zwolnij miejsce i odłącz kabel, nie zajmuj stanowiska, jeśli nie ładujesz auta, a jeśli nie musisz, nie ładuj do 100 proc. Dzięki temu miejsce zwolni się dla następnej osoby.
Co z tego wynika. Na co dzień wygodniejsze i łagodniejsze dla baterii jest ładowanie AC w domu lub w pracy, a szybkie stacje DC to narzędzie na trasę. Przed zakupem sprawdź, jakie złącze ma auto i jaką moc przyjmuje na AC i DC. Jeśli masz pytania dotyczące ładowania swojego auta, napisz do nas. Więcej o ładowaniu przy domu przeczytasz w artykule ładowanie w domu i wallbox, a o wpływie na baterię w tekście bateria trakcyjna: podstawy.
Źródła
- US EPA: podstawy ładowania pojazdów elektrycznych (otwiera się w nowej karcie)
- European Alternative Fuels Observatory: złącza i moce ładowania w UE (otwiera się w nowej karcie)
- Renault Group: złącze Type 2, europejski standard (otwiera się w nowej karcie)
- Geotab: degradacja baterii a szybkie ładowanie (otwiera się w nowej karcie)
- Energy.gov: zimowe przygotowanie samochodu elektrycznego (ładowanie do 80 proc.) (otwiera się w nowej karcie)