Koszt użytkowania samochodu elektrycznego (BEV) składa się z kilku elementów, a ich proporcje zależą od sposobu jazdy i miejsca ładowania. Ten artykuł pokazuje, jak policzyć koszt energii na własnym przykładzie i co wpływa na zużycie. Nie obiecujemy oszczędności: wynik zależy od taryfy, auta i stylu jazdy.
Z czego składa się koszt
- Energia. Prąd z domowej instalacji lub z publicznych punktów ładowania. To pozycja, którą najłatwiej policzyć.
- Serwis i przeglądy. Elektryk ma mniej ruchomych części, ale hamulce, zawieszenie, klimatyzacja i płyny nadal wymagają obsługi. Szczegóły opisaliśmy w artykule serwis elektryka: co się zmienia.
- Ubezpieczenie. Składka zależy od ubezpieczyciela, wartości auta i Twojej historii, dlatego warto porównać oferty.
- Opony. Zużywają się zależnie od masy auta, momentu napędowego i stylu jazdy.
- Opłaty. Na przykład rejestracyjne oraz abonamenty lub opłaty za korzystanie z sieci ładowania, jeśli z nich korzystasz.
- Ładowanie w domu lub w pracy i infrastruktura, np. wallbox (stacja ładowania domowa) wraz z montażem.
Wzór na koszt energii na 100 km
Koszt na 100 km = zużycie (kWh/100 km) × cena energii (zł/kWh).
Przykład obliczeniowy z umownymi liczbami, ceny zależą od taryfy. Załóżmy, że auto zużywa 18 kWh/100 km. Przy cenie energii 1,00 zł/kWh koszt wyniesie 18 zł na 100 km. Przy cenie 2,00 zł/kWh te same 100 km kosztują 36 zł. To nie są ceny rynkowe, tylko ilustracja zależności: im wyższa cena za kilowatogodzinę, tym wyższy rachunek, a zmiana ceny działa na wynik wprost proporcjonalnie. Własny wynik policzysz, wpisując zużycie z komputera pokładowego i cenę z faktury lub aplikacji operatora.
Według jednego z europejskich operatorów typowe zużycie elektryków mieści się w przedziale 15 do 18 kWh/100 km, a małe auta miejskie zużywają mniej niż duże SUV-y. Konkretne auto ma własną wartość, którą podaje producent i komputer pokładowy.
Dom a szybkie stacje
Ładowanie w domu zwykle odbywa się z własnej taryfy, często w nocy, i według Departamentu Energii USA to najczęstszy sposób ładowania. Publiczne szybkie stacje prądu stałego (DC) mają zazwyczaj wyższą cenę za kilowatogodzinę niż domowy prąd, bo użytkownik płaci też za szybkość i wygodę. Jakościowo oznacza to, że ten sam przejechany odcinek może kosztować wyraźnie inaczej zależnie od miejsca ładowania. Jeśli nie masz własnego gniazda, możesz korzystać z wolniejszych punktów AC u pracodawcy lub na noclegu.
Co zwiększa zużycie
- Prędkość. Przy szybkiej jeździe opór powietrza rośnie szybko: wzrost z 110 do 130 km/h zwiększa zużycie o ponad 25 proc. według cytowanego operatora.
- Niska temperatura. Zimą auto zużywa więcej energii na ogrzewanie kabiny i baterii. Test NAF w Norwegii przy -32 °C wykazał średni spadek zasięgu o 38 proc. względem WLTP.
- Masa i opór. Duży ładunek, bagażnik dachowy, nadwozie o większym oporze.
- Opony i ich ciśnienie. Zbyt niskie ciśnienie zwiększa opory toczenia.
- Klimatyzacja i ogrzewanie. Mają wpływ, zwłaszcza przy krótkich trasach.
Co z tego wynika
Policz swój koszt na 100 km z własnych danych, a nie ze średnich. Zapisz zużycie z kilku tygodni jazdy i porównaj z ceną energii, którą płacisz. Jeśli zastanawiasz się nad zakupem lub serwisem elektryka, skontaktuj się z nami. Więcej o wpływie warunków na zużycie przeczytasz w artykule zasięg: co na niego wpływa, a o instalacji domowej w tekście ładowanie w domu i wallbox.