Przejdź do treści

Okres: ok. 1920-1960

Elektryki w niszach: od mleczarzy po pocztę

Krok 8 z 16 2 min czytania

Gdy elektryki zniknęły z rynku aut osobowych, napęd na prąd przetrwał w niszach: w brytyjskich wozach mleczarskich, poczcie i miejskich pojazdach użytkowych.

Po latach dwudziestych samochody elektryczne przestały być popularne wśród kierowców prywatnych. Technologia jednak nie zniknęła. Znalazła miejsca, w których jej wady, czyli niewielki zasięg i niska prędkość, nie przeszkadzały, a zalety, czyli cisza i brak spalin, były wyraźnie widoczne.

Wozy mleczarskie i dostawy o świcie

Najbardziej znanym przykładem są brytyjskie milk floats, czyli elektryczne wozy do rozwożenia mleka. Z pierwotnie konnych wozów stały się pojazdami na baterie, a w Wielkiej Brytanii od lat dwudziestych baterie napędzały wiele dostawczych pojazdów. Pasowały do tej pracy, bo były bardzo ciche, więc nie budziły mieszkańców podczas porannych lub nocnych dostaw. Ich prędkość wynosiła zwykle około 16-26 km/h, co w takich warunkach wystarczało.

Skalę pokazuje jedna statystyka: według opracowań w sierpniu 1967 roku w Wielkiej Brytanii zarejestrowanych było więcej pojazdów z napędem bateryjnym niż w reszcie świata razem wziętej, a niemal wszystkie z nich to były wozy mleczarskie. Producent Smith Electric Vehicles, wywodzący się z Newcastle, w latach 50. i 60. skupiał się głównie na takich pojazdach, a na początku lat sześćdziesiątych miał ponad 14 000 sztuk w użyciu w Wielkiej Brytanii i Europie Zachodniej.

Poczta, miasto i powód, dla którego to była nisza

Elektryczne pojazdy użytkowe nie ograniczały się do mleka. W latach trzydziestych i później brytyjskie firmy, m.in. Metropolitan-Vickers (w latach 1934-1944) i Brush (od 1945), budowały elektryczne wozy dostawcze. Małe elektryczne wózki prowadzone przez pieszego, produkowane od końca lat czterdziestych, trafiały nie tylko do mleczarni, ale też do poczty (Royal Mail) oraz do samorządów, na przykład do zbiórki odpadów. Wytwarzanie takich pojazdów wspierano w czasie drugiej wojny światowej. Wspólny mianownik: krótkie, powtarzalne trasy i powrót do tej samej bazy, gdzie można naładować baterie.

W samochodach osobowych elektryki praktycznie zniknęły. Ostatni samochód Detroit Electric wyjechał z fabryki w 1939 roku. W niszach przetrwały, bo tam zasięg liczył się mniej niż koszt, cisza i prostota. Z czasem także wozy mleczarskie zaczęły tracić znaczenie: supermarkety i sklepy osiedlowe zaczęły sprzedawać świeże mleko, a niektórzy operatorzy przechodzili na pojazdy benzynowe i diesla, aby dostarczać szybciej.

Co z tego wynika dziś

Nisza pozwoliła technologii przetrwać do czasu, aż pojawiły się lepsze akumulatory i nowe powody, by wrócić do aut elektrycznych. Wniosek z tamtych lat jest prosty: elektryk najlepiej sprawdza się tam, gdzie trasy są przewidywalne, a miejsce ładowania znane. Jeśli interesuje Cię użycie elektryka do codziennych zadań, zajrzyj na EV TV albo napisz do nas.

Źródła

Czytaj dalej

  • Historia

    Elektryczny łazik na Księżycu

    W 1971 roku astronauci Apollo 15 pojechali po Księżycu pojazdem z napędem elektrycznym: dwie baterie jednorazowe, cztery silniki w kołach i ani jednego ładowania.

    3 min czytania

Masz pytanie o swojego elektryka albo o zakup używanego? Napisz do nas z Mrągowa, odpowiemy po ludzku.